Felsefe (philosophia) Grekçe: sevgi, sevdalanmak, aramak ve peşinden koşmak anlamlarına gelen 'philia-philo' kelimesi ile bilgelik-hikmet anlamına gelen 'sophia' kelimelerinin birleşmiş hali olan 'bilgelik/hikmet sevgisi' ve bilgiyi ve bilgeliği sevmek anlamlarına gelir.
Felsefenin, kavram olarak anlamını araştırdığımızda karşımıza şu ifadeler çıkar:
- Felsefe; varlık, evren, insan ve bilgiyle ilgili düşüncelerin bütünüdür.
- Felsefe; "Nedir?" sorusunun sorulması, soyut ve kurgusal bir düşünmedir.
- Felsefe bir bilimin veya bilgi alanının temelini oluşturan ilkeler bütünüdür.
- Felsefe; bir filozofun, bir felsefe okulunun, bir çağın öğretisidir.
- Felsefe; evreni, dünyayı, yaşamı yorumlama biçimi, bir dünya görüşü ve ideolojidir.
Felsefe (philosophos); bilgiyi arayan, ona ulaşmak isteyen kişidir. Filozof, hayatın anlamını bulmaya ve bu anlama uygun şekilde yaşamaya çalışır, edindiği bilgileri yetersiz bulup tedirginlik duyar, eleştiri yapar. Filozof, apaçık ve doğru olduğunu bildiğimiz ya da böyle olduğuna inandığımız her şeyi sorgulayabilir; insanın, dinin, Tanrı'nın, dış dünyanın varoluşuyla, bilginin kaynağı ve sınırlarıyla, bilimle, sanatla ve daha birçok konuyla ilgili sorular sorabilir.
Felsefe sözcüğünü ilk kez kullanan matematikçi ve filozof Pythagoras (Pisagor, M.Ö. 580-500), bilgeliğin yalnızca tanrılara yakıştığını, insana düşen işin ise bilgeliği sevmek (philosophia) ve bilgelik düzeyine ulaşmaya çalışmak olduğunu ileri sürmüştür. Herakleitos'un (Herakleytos)'da felsefe sözcüğünü ilk kullanan filozof olduğu iddia edilmiştir.
 |
| Felsefenin Anlamı ile ilgili görsel içerik |
.
